Blue Note Records Festival openingsconcert

Het openingsconcert met Carlo Nardozza Quintet en Dianne Reeves was fantastisch. Carlos Nardozza met zijn vrienden zoals hij ze zelf in zangerig Limburgs omschreef brachten een gevarieerde set gaande van hardbop, Zuid-Amerikaanse ritmes tot New Age. Het quintet miste nog wat cohesie en de gitarist werkte een beetje op mijn zenuwen (Bill Frisell was nooit ver weg) maar dit is een frisse groep met een origineel kleurenpalet en Nardozza is zowel op trompet als bugel een uitstekend solist.

Maar we waren natuurlijk voor Dianne Reeves gekomen, de belangrijkste jazz-zangeres van het moment zoals Blue Note Recordsbaas Bruce Lundvall haar aankondigde, ze had namelijk net opnieuw bij het befaamde label getekend ;-)

En het moet gezegd zijn: Bruce zat had gelijk, Dianne Reeves speelde de zaal vanaf de eerste nummers gewoonweg plat. Wat een stem, wat een bereik en wat een présence: dit was echt geweldig goed. Haar begeleidingsgroep, Peter Martin op piano, Greg Hutcherson op drums en Reuben Rogers op bas, was een zeer hecht trio dat moeiteloos overschakelde van jazz, gospel naar pompende funk, faut le faire! Reeves bracht een set van standards en eigen nummers, babbelde wat met het publiek, the best show yet (het blijft een Amerikaanse natuurlijk), vertelde over haar ontmoeting met George Clooney (hij ziet er in levende lijve even goed uit als op pellicule) en kreeg aan het eind van haar concert een verdiende staande ovatie.

Tijdens het laatste bisnummer legde ze de microfoon neer, wandelde zingend het podium af en wat bleek: ook onversterkt kon ze gans de zaal met haar zuivere stem vullen, ongelofelijk maar waar.
Een concert met een hoge kippevelfactor.